YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/3700
KARAR NO : 2012/20508
KARAR TARİHİ : 20.11.2012
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 25.929,35 liranın maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/11/2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşmaya başlanarak incelemenin evrak üzerinde yapımasına karar verildi. Duruşma günü davacı vekili Avukat … ile karşı taraf vekili Avukat … Yardımoğlu geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava , davacının iş kazası sonucu % 26.2 oranında iş gücü kaybına uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin de kısmen kabulüne karar verilmiştir
Davacının davalıya ait maden ocağında çalışırken verilen akşam yemeği molasında ocak içinde yemek yediği sırada sıçrayan bir parçanın gözüne batması sonunda yaralandığı anlaşılmaktadır.
İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.
Karara esas alınan 31.08.2010 günlü bilirkişi raporunda;davacının çalışma yerinde tedbirsizce oturması nedeni ile %50 oranında ,davalı işvererenin de uygun yemek yeme yeri hazırlamadığından % 50 oranın da kusurlu oldukları bildirilmiştir.
Oysa, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişiler, İş Kanunu’nun 77.maddesinin öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İşgüvenliği Tüzüğü’nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptamadıkları sadece ilgili yasa hükümlerini belirtmekle yetindikleri anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.
Mahkemece yapılacak iş;gerektiğinde olay yerinde keşif yapılarak işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman başka bilirkişi heyetine konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, özellikle yemek yeri ,saatinin belirlenmesi ile davacının yemek yeme faaliyeti sırasında koruyucu gözlük takmak zorunluluğunun da olmadığı dikkate alınarak işverenin işçilere yemek yeme yeri hazırlama ve gösterme yükümlülüğü üzerinde de durmak ve verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle,inandırıcı güç ve nitelikte olmayan, 77.maddenin öngördüğü koşulları içermeyen kusur raporunu hükme dayanak almak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde,tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır..
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, davacı ile davalı yararına takdir edilen 900.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, 20/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.