YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/26129
KARAR NO : 2013/22899
KARAR TARİHİ : 31.10.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı iş sözleşemsinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili cevabında, davacının işyerinde sosyal tesislerin işletilmesi üstlenen fimarda çalışıtğını, alacak istkelrinni şartlarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi hesaplamaları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davacı ve davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içeriğinden davacının davalı üniversiteye ait sosyal tesislerin işletilmesini üstelenen şirketler nezdinde muhasebe elemanı olarak çalışıtğı anlaşılmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Somut olayda mesai saatlerini gösteren belgler bulunmadığından fazla mesai alacağı tanık anlatımları ile belirlenmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada altı gün 9:00-22:00 saatleri arasında çalıştığı, iki saat ara dinlenmesi düşülerek haftalık 21 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir Oysa davacı tanıkları haftanın alt günü 8:30/09:00-18:30/19:00 saatleri arasında çalışıldığını, ay sonları ve diğer ay başlarında bir hafta 10 gün sürede sayım yapıldığından bu dönemde mesainin saat 22:00/23:00’a kadar sürdüğünü beyan ettikleri görüldüğü halde mahkemece sayım günleri için özellikle belirtilen çalışma saatlerinin sürekli kabul edilmesi hatalı olmuştur. Tanık beyanlarındaki mesai saatlerinde sayım yapılan günler ile diğer günlerin mesaileri ayrı ayrı değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekir.
3-Fazla mesai hesaplanırken Aralık 2008- Ağustos 2010 ayları arasındaki ücret bodrolarındaki ek ödemler fazla mesai kabul edilerek dışlanmış ise de davacı tarafın bu ek ödemelerin ödenmediği yönündeki itirazına göre banka kayıtları getirtilerek itirazın değerlendirilmesi gerekir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.