Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2010/6165 E. 2010/6551 K. 30.11.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/6165
KARAR NO : 2010/6551
KARAR TARİHİ : 30.11.2010

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine kısmî itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yanlar arasındaki uyuşmazlık davalının iade faturasına konu ettiği ve bu kısımla ilgili icra takibine itiraz ettiği sözleşme konusu teslim edilen malların ayıplı olup olmadığı ve ayıbın niteliğine ilişkindir. BK’nın 360. maddesi hükmünce “Yapılan şey iş sahibinin kullanamayacağı ve nısfet kaidesine göre kabule icbar edilemeyeceği derecede kusurlu veya mukavele şartlarına muhalif olursa iş sahibi o şeyi kabulden imtina edebilir. İşin kusurlu olması veya mukaveleye muhalif bulunması yukarıdaki derecede ehemmiyeti haiz değilse, işin kıymetinin noksanı nispetinde fiyatı tenzil ve eğer o işin ıslahı büyük bir masrafı mûcip değilse müteahhidi tamire mecbur edebilir.” Bu halde ayıbın niteliğine göre iş sahibinin, eserin reddi ile bedelin iadesi, bedelden tenzilat yapılması, ayıbın giderilmesi ve yüklenicinin kusuru halinde zararlarının tazminini talep etme hakları vardır. Ayıp ihbarının her türlü delille ve tanık beyanıyla dahi kanıtlanması mümkün olup dosya kapsamındaki delillere göre davalı iş sahibinin süresinde ayıp ihbarında bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece ayıpların niteliği konusunda herhangi bir inceleme yapılmamıştır.
Bu durumda mahkemece konusunda uzman teknik bilirkişi marifetiyle iade faturası konusu mallar üzerinde inceleme yaptırılarak ayıplı olup olmadıkları ve niteliği ile ayıbın kabule icbar edilemeyecek derecede olup olmadığı, bu nitelikte değilse tenzili gereken bedel ve onarım masrafları konusunda rapor alınıp değerlendirilmek suretiyle davanın sonuçlandırılması, eserin reddi gerektiği sonucuna ulaşılması halinde ayıplı malların yükleniciye iadesi sağlanarak şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu ve yanlar arasındaki ilişkinin alım-satım sözleşmesi kabul edilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.