YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/31166
KARAR NO : 2013/21946
KARAR TARİHİ : 22.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem tazminatı ve hafta tatili alacağının ödetilmesi talebinde bulunmuştur.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının iş sözleşmesini malulen emekliye ayrılması sebebiyle sona erdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdem tazminatı faiz başlangıç tarihinin hangi tarih olması gerektiği noktasında toplanmaktadır.
Dosyadaki belgelerden, davacının 29.07.2011 harç tarihli dilekçesi ile dava açtığı, 30.10.2007 tarihinde ise emekli olduğu anlaşılmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 120. maddesi gereğince kıdem tazminatını düzenleyen 1475 sayılı Kanun’un 14. maddesi halen yürürlüktedir. Kıdem tazminatının zamanında ödenmemesi durumunda faiz başlangıç tarihi fesih taridir. Ancak emeklilik sebebiyle işten ayrılma durumunda 1475 sayılı Kanun’un 14/3. maddesine göre işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandığa başvurduğunu belgelemesi gerekmektedir. Bu halde, faiz başlangıç tarihi anılan belgenin işverene verildiği tarih olmalıdır. Emekliliğe hak kazanma belgesi, işverene bildirilmediği takdirde, faiz başlangıcı davanın açıldığı veya icra takibi yapılmışsa takibin yapıldığı tarihtir.
Somut olayda, davacının emeklilik belgesini işverene bildirmediği anlaşıldığından kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, faiz başlangıcında emeklilik tarihinin esas alınması hatalıdır.
Ancak, belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca, hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının “1.” bendinin “Davanın KABULÜ ile 2.204,00 TL Kıdem tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı Seyit Aslanoğulları İnş. Nak. Gıda Teks. Tem. Pet. Ürn. ve Mad. Tic. Ltd. Şti.’ne yükletilmesine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.