YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/28790
KARAR NO : 2013/21992
KARAR TARİHİ : 22.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatili ve hafta tatili ücretinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı davacının devamsızlık yaparak işten ayrıldığını, bir alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece bilirkişi raporuna göre alacakların kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine yapılan temyiz incelemesinde; Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 23.11.2010 tarihli kararı ile yıllık izin konusunda bilirkişi raporundan sonra davalı tarafından sunulan belgenin dikkate alınması gerektiği belirtilerek bozulduğu, bozmaya uyularak oluşturulan hükmün bu defa aynı Dairenin 29.01.2013 tarihli kararı ile bozma öncesi verilen kararın içerisindeki bozma dışı kalan hüküm bentlerinin, verilen son kararda açıkça yazılması yerine bozma dışı kaldıklarından bahisle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması bozma sebebi sayılmıştır.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bozmaya uyularak verilen kararda davalı tarafından sunulan ve davacı imzasını içeren izin belgesinde kullanılan izin onaltı gün olduğu halde daha az olduğu kabul edilerek yapılan hesaba göre karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Mahkemece kullanılan izin gün sayısının onaltı olduğunun kabulüne göre yapılacak hesapla karar verilmesi gerekir.
SONUÇ : Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi