YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/26887
KARAR NO : 2013/21565
KARAR TARİHİ : 21.10.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ile yıllık izin ve fazla çalışma ücret alacaklarını talep etmiştir.
Davalı, davacının 1994-1997 yılları arasında kurumun hastanesinde vizeli işçi olarak çalıştığını, vizeli işçilerin bu işlem yapılmaksızın geçici işçi olarak çalıştırılamadığını ve ödeme yapılamadığını, yapılan her sözleşmenin ayrı bir belirli süreli hizmet sözleşmesi niteliğini taşıdığını, bunda bir art niyetin bulunmadığını, davacının en son 1997 yılında çalıştığını, ondan sonra kadro alınamaması, vizelerin yetersiz olması dolayısıyla başka kamu kurumlarında da olduğu gibi bu tür hizmetlerin ihale edilmesi suretiyle hizmet alımı yapıldığını, en son işveren Uzakdoğu Ltd. Şti. tarafından davacıya kıdem tazminatının ödendiğini ve başka hakkı kalmadığını, yıllık izin defterlerinden davacının yıllık izin kullandığı ve vardiyalı çalışma sebebiyle fazla çalışma alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı … vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı …’nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı Üniversitenin 2547 sayılı Kanun’un 56/a-b. maddesi yollaması ile Harçlar Kanunu’nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın mahkemece davalı üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının 2. bendinde yazılı “Alınması gerekli 77,47 TL harçtan peşin alınan 20,30 TL ve önceki kararda alınan 50,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,97 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak, yerine “davacı tarafından ödenen 20,30 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine” ile “Davalı harçtan muaf olduğundan karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına,” cümlelerinin hükme eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi