YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/2397
KARAR NO : 2010/2746
KARAR TARİHİ : 10.05.2010
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve sayılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat … ile davalı vekili Avukat … …. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Taraflar arasında yapılacak işin miktarı, bedeli ve kapsamını gösteren yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Davacının iddiası ve davalının beyanıyla 30.12.2006 tarih … nolu faturada yazılı KDV dahil 146.502,90 TL, otel şantiyesi hafriyat, iş makinası, kamyon çalışması ve mıcır bedelinin davalı iş sahibi tarafından ödendiği sabittir. Davacı yaptığı fazla imalâtı kanıtlamak üzere kantar fişleri ile hizmet teslim fişlerini ibraz etmiş ise de, bunlardan bir kısmı 30.12.2006’dan önceki tarihlerde düzenlenmiş olduğundan, bu tarihten önceki tarihte düzenlenen fiş ve tutanaklardaki işlerin 30.12.2006 tarihli fatura kapsamında yapılan işler olarak değerlendirilip bedelinin ödendiğinin, fatura tarihinden sonraki tarihleri taşıyan kantar fişleri ve hizmet teslim tutanaklarından belirtilen fatura kapsamı dışında kalan fazla işler olduğunun kabulü gerekir.
Bu durumda mahkemece hükme esas raporu veren bilirkişiden alınacak ek raporla 30.12.2006 tarihinden sonraki tarihlerde düzenlenen kantar fişi ve hizmet teslim tutanaklarına göre davacı yüklenicinin yaptığı ve bedeli ödenmeyen iş miktarını tespit ettirmek ve tespit edilecek bu işlerin BK’nın 366. maddesi hükmünce yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre bedellerini hesaplattırmak suretiyle varsa ödenmeyen yüklenici alacağının tahsiline ve 3095 Sayılı Yasayla sabit faiz oranı uygulanmasından vazgeçildiğinden, kabul edilecek alacağa talep edilen %25 oranını aşmamak koşuluyla değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
3-Davacının temyiz itirazlarına gelince;
Davada 15.02.2007 tarihli iki adet faturaya dayalı olarak alacak isteminde bulunulmuş olduğu ve faturalar ile talep edilen alacak içerisinde KDV’de bulunmakta olup istenen KDV alacağının peşin harcı da ödenmiş olduğundan KDV eklenmek suretiyle hesaplanan yüklenici alacağının tahsiline ve bu miktara göre tarafların vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulması ve harç alınması yerine KDV alacak miktarına eklenmediğinden vekâlet ücreti ve yargılama gideri konusunda yazılı şekilde hüküm tesisi ve noksan harç alınması da usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentlere göre tarafların diğer temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 2. bent uyarınca davalı, 3. bent gereğince de davacı yararına BOZULMASINA, 750,00’şer TL duruşma vekâlet ücretinin taraflardan ayrı ayrı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.