Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2011/6204 E. 2012/24303 K. 24.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/6204
KARAR NO : 2012/24303
KARAR TARİHİ : 24.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (…) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
Davacı; davalı Köy Tüzel Kişiliği işyerinde 18.02.1985 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamında bekçi olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, yargılama devam ederken davacı vefat etmiş, davacının mirasçıları davaya dahil edilmiştir.
Mahkemece; davacının 18.02.0985 tarihinden ölüm tarihi olan 19.04.2009 tarihine kadar davalı Köy Tüzel Kişiliği işyerinde bekçi olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı işyerince düzenlenmiş işe giriş bildirgesi ve davalı işyerince Kurum’a bildirilen çalışma bulunmadığı, Jandarma marifeti ile tespit edilen kamu tanıklarının davacının çalışmalarını doğruladıkları, davacı tarafından delil olarak sunulan karar defteri suretinde; yapılan araştırmada davacının 18.02.1985 tarihinde göreve başladığının bildirildiği ve bu defterin ilçe Jandarma Komutanı’nca da imzalandığı anlaşılmaktadır.
Somut olayda; davacı 18.02.1985 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece çalışmaların başlangıcı olarak talep tarihi esas alınmış, ancak çalışmaların sona erdiği tarih davacının ölüm tarihi olarak kabul edilmiştir. Davacının çalışmalarının son tarihini belirtmediği göz önüne alındığında son tarihin dava tarihi olarak kabulü gerekmektedir. Bu itibarla, mahkemece davacının 18.02.1985 – 24.10.2008 tarihleri arasındaki dönemdeki çalışmalarının kabulüne karar verilmesi doğru ise de bu tarihten sonrasının kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle ile HUMK’un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendi silinerek yerine “ Davacının davasının KABULÜ ile; davacı … İli, … İlçesi, Karahüyük Köyü nüfusuna kayıtlı … ve … olma …. D.lu … TC. Nolu muris …’nin 18.02.1985 tarihinden itibaren 24.10.2008 tarihine kadar davalı … Köyünde bekçi olarak hizmet akdi ile çalıştığının TESPİTİNE ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 24/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.