YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/22187
KARAR NO : 2013/9067
KARAR TARİHİ : 30.04.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, yıllık izin, hafta tatili, bayram tatili ve fazla mesai alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının 26.12.2006 tarihinden 01.07.2009 tarihine kadar aralıksız olarak davalı şirkete ait işyerinde çalıştığını, 01.07.2009 tarihinden itibaren evlilik sebebi ile işyerinen ayrıldığını, davacının davalı şirkette haftanın altı günü sabah 09:00 dan akşam saat 21:00’e kadar çalıştığını beyanla, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacı işçinin işyerinden ayrıldıktan sonra evlendiğini, kıdem tazminatına hak kazanılmadığını, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini evlilik sebebiyle feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davacı ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.
Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti imkanlıdır.
Davacı vekili hesap raporuna fazla çalışma ücreti alacağının % 50 zamlı yevmiyesinden hesaplanmadığından bahisle itiraz etmiştir. Mahkemece davacının hesap bilirkişisinin düzenlemiş olduğu rapora karşı ileri sürdüğü itirazlar dikkate alınmadan hatalı hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır. Davacının dönemsel ücret seviyesinden yevmiyesinin %50 zamlı ücretten fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması için denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.
3-Davacı işyerinde ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı iddiasıyla bu çalışmalarının karşılığı olan ücret alacağının tahsilini talep etmiş, mahkemece şahit beyanlarına göre hesaplanan tutardan 1/3 oranda hakkaniyet indirimi yapılarak davacının ulusal bayram ve genel tatil ücret isteği hüküm altına alınmıştır.
Gerek davacı gerekse davalı şahitleri davacının dini bayramların ilk günü işyerinin kapalı olduğu beyan edilmesine rağmen davacının tüm tatil ve bayram günlerinde çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla ulusal bayram genel tatil ücretlerinin hüküm altına alınması hatalı olmuştur. Hesap bilirkişisinden davacının dini bayramların ilk günü dışındaki ulusal bayram genel tatil ücretlerinin hesaplanması yönünde ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.
4-Mahkemece ıslah dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine aykırı olarak davacının talebini aşacak şekilde ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülmesi hatalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.