Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2012/22315 E. 2013/8715 K. 29.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/22315
KARAR NO : 2013/8715
KARAR TARİHİ : 29.04.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde bölge satış elemanı olarak çalıştığını, fazla mesai yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini belirterek fazla mesai ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının haftanın altı günü günlük yedibuçuk saat çalıştığını, ücret bordrolarını ihtirazi kayıtsız imzaladığını, bu bordrolarda fazla mesai sütununun bulunduğunu, fazla mesai yapmadığının açık olduğunu, davacının prim sisteminden yararlandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, dosyaya sunulan ibranamede ihtirazi kayıt koymadan davacının imzasının olduğu, fazla mesai ve hafta tatili alacağı bakımından davalı tarafı ibra ettiği, bordrolara göre davacıya satış primi ve diğer primler olarak 16.08.2006-15.12.2008 tarihlerinde toplam 40.302,95 TL ödeme yapıldığı,davacıya ödenen primler davacının fazla mesai alacağını karşıladığı, davacı tanık beyanları arasında çelişki olmakla birlikte, beyanları bütünlük içerisinde değerlendirildiğinde ve dosya kapsamına sunulan mail yazışmaları ve bir kısım belgeler gözönüne alınarak davacının fazla mesai yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışan bu işçiler yönünden prim ödemelerinin fazla çalışmayı karşılayıp karşılamadığı araştırılmalıdır. İşçiye ödenen satış priminin fazla çalışmaların karşılığında ödenmesi gereken ücretleri tam olarak karşılamaması halinde aradaki farkın işçiye ödenmesi gerekir.
İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olarak sözkonusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmek gerekir.
Somut olayda, davacını davalı işyerinde bölge satış elemanı olarak çalıştığı, davalıdan fazla mesai ve hafta tatilindeki çalışmalarının ücretinin tahsilini talep etmiştir. Davacının çalışma saatlerine ilişkin şahitlerin çelişkili beyanda bulundukları anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alan bilirkişi raporunda davacının satış elemanı olarak çalıştığı, çalışma saatlerini kendisinin belirlediği, davacının yaptığı satıştan maaş+prim aldığını, davacıya ödenen primlerin fazla mesai alacağını karşıladığını belirtmiştir. Mahkeme gerekçesinde davacıya ödenen primlerin fazla mesai alacağını karşıladığını kabul etmiş olmasına rağmen davacı lehine fazla mesai alacağına hükmetmiştir. Davacının çalışmalarını sahada sürdürdüğü, çalışma saatlerini kendisinin belirlediği, performansına göre ücrete ilaveten prim aldığı, aldığı primlerin fazla mesai alacağını karşıladığının anlaşılmasına göre fazla mesai ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.