YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/1926
KARAR NO : 2010/2776
KARAR TARİHİ : 11.05.2010

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Davacı alacaklı tarafından icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesi istemiyle açılan davada, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı icra takibinde 29.198,08 TL asıl alacak ve 2.189,85 TL işlemiş faiz talebinde bulunmuş, asıl alacağa %15 oranında faiz yürütülmesini ve ayrıca %40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece oluşturulan kısa kararda 29.198,08 TL asıl alacak, 249,58 TL işlemiş faiz yönünden itirazın kaldırılarak takibin devamına, davacının %40 oranında icra inkâr tazminatı talebinin reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda; kısa kararla çelişir şekilde asıl alacağın %40’ı olan 11.679,23 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesi şeklinde karar oluşturulmuştur.
10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararınca, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur ve yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebilir.
Mahkemenin bu ilkeyi bir yana bırakarak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratması usul ve yasaya aykırı görülmüş, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.