YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/22342
KARAR NO : 2013/9159
KARAR TARİHİ : 30.04.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait iş yerinde 17.12.2004-26.05.2010 tarihleri arasında çalıştığını iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davacının müvekkiline ait iş yerinde 17.12.2004-17.02.2008 tarihleri arasındaki gerçekleşen ilk çalışma döneminin istifası ile, 06.11.2009 – 26.05.2010 tarihleri arasında gerçekleşen ikinci çalışma döneminin ise ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışları nedeni ile haklı sebebe dayalı sonlandığını, davacının hak kazandığı fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret ücret alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Somut olayda, davalı tarafça dosya içerisine ibraz edilen ücret bordrolarının incelenmesinde, fazla çalışma ücret tahakkuku bulunan 2009 yılı Aralık, 2010 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları bordrolarının davacı tarafından itirazi kayıtsız imzaladığı görülmektedir. Ayrıca 2010 yıl Nisan ve Mayıs aylarına ait bordrolarda da fazla çalışma ücret tahakkuku bulunmaktadır. Bu aylara ilişkin bordrolarda davacının imzası bulunmamakta ise de bordro karşılıklarının davacının banka hesabına yaptırılmak sureti ile ödendiği dosya içerisinde mevcut kayıtlar ile sabittir. İşveren tarafından fazla çalışma ücretlerine ilişkin ödeme yapılan bu dönemlerin hesaplama dışı bırakılmaması hatalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.04.2013. tarihinde oy birliğiyle karar verildi.