Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2009/6123 E. 2010/372 K. 25.01.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/6123
KARAR NO : 2010/372
KARAR TARİHİ : 25.01.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların malik ve sürücüsü olduğu aracın müvekkiline ait araca çarpması nedeniyle araçta meydana gelen 19.506,00 TL hasar bedelinin 10.630 TL.sının davalının ZMSS ve İMSS poliçesinden ödendiğini, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 8.876,03 TL hasar bedeli ve 4.000,00 TL değer kaybı olamk üzere 12.876,03 TL.nin olay tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalılar vekili, davalıların sigorta şirketi tarafından yapılan ekspertiz incelemesi sonucu 12.934TL hasar belilendiğini, davalıların % 70 kusur oranıan isabet eden miktarın sigorta şirketi tarafından ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 8.870 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı tarafından ibraz edilen faturalar esas alınmış, aracın marka model, yılı ve kullanım şekline göre aracın onarımının ekonomik olup olmayacağı ve değişen parçalar nedeniyle, hurda amortisman ve kıymet kazanma tenzili uygulanıp uygulanmayacağı bilirkişi raporunda değerlendirilmemiştir. Bu hali ile rapor hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.
Bu durumda mahkemece yapılacak iş, İTÜ veya Karayolları Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan, sigorta şirketi tarafından tanzim edilen ekspertiz raporu, aracın yaşı, modeli, kullanım şekli, hasarla ilgili faturalar dikkate alınarak aracın onarımının ekonomik olup olmadığı, onarımı ekonomik olduğunun tespiti halinde değişen parçalar nedeniyle kıymet kazanma tenzili, hurda ve amortisman uygulanıp uygulanmayacağı, tamiri, ekomonik değil ise, kaza tarihi itibariyle ikinci el piyasa değeri ile sovtaj bedelinin tesbit edilmesi hususlarında ayrıntılı denetime açık ve gerekçeli rapor alınarak gerçek zarar belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verimesine 25.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.