YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/10416
KARAR NO : 2011/1187
KARAR TARİHİ : 15.02.2011
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi,
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı … vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 8.2.2011 Salı günü davacılar vekili Av. … ile davalı … vekili Av. … geldiler. Diğer davalı … A.Ş tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalıların işleteni-sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, her bir davacı için 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile, destekten yoksun kalma tazminatının davacı … için 42.870,36 TL, davacı … için 7.075,15 TL olarak artırmıştır.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, davacı … için 42.870,36 TL, davacı … için 7.075,15 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan, davacılar için ayrı ayrı 750,00 TL manevi tazminatın davalı …’dan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, B.K’nun 53. maddesi uyarınca ceca mahkemesince belirlenen kusur oranının hukuk mahkemesi yönünden bağlayıcı olmamasına ve uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı … vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.
Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan yarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Bu nedenle öncelikle desteğin elde ettiği gelirin belirlenmesi gerekir.
Dosya kapsamından desteğin çiftçi olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, desteğin işinin niteliği, ülkenin ekonomik koşulları dikkate alındığında asgari ücretin dört katı düzeyinde gelir elde ettiği kabul edilmiştir. Ancak, desteğin kendi taşınmazında üretim yaptığı kabul edildiğinde, ölümü nedeni ile taşınmazları davacı olan mirasçılarına intikal ile taşınmazlardan gelir elde edilmeye devam edileceğini kabulü gerekir.
O halde, desteğin ölümü nedeni ile yoksun kalınan yarar, desteğin fiilen çalışması halinde elde ettiği net geliri ile taşınmazların bir başkası tarafından işletilmesi halinde elde edilecek gelir arasındaki fark kadar olmalıdır. Bu husus dikkate alınarak, belirlenecek zarar tutarna hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması isabetli değildir.
3-Davacılara, sigorta şirketi tarafından dava açılmadan önce tazminat ödenmiştir. Hesaplanan tazminat tutarından, sigorta şirketi tarafından ödenen tazminat mahsup edilirken, her bir davacı yönünden hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından, sigorta şirketi tarafından her davacı için ayrı ayrı ödenen tazminat tutarlarının mahsubu ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde, destekten yoksun kalma tazminatı isteminin miras hakkından bağımsız olduğu gözardı edilerek davacılara sigorta şirketi tarafından ödenen toplam tazmınatın davacıların miras payına göre oranlama yapmak sureti ile mahsup edilmesi de doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı … yararına BOZULMASINA, 825,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı …’ya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı …’ya geri verilmesine 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.