Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2009/10232 E. 2010/2526 K. 22.03.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/10232
KARAR NO : 2010/2526
KARAR TARİHİ : 22.03.2010

Mahkemesi :Bursa Asliye 6. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar … Sig. A.ş ve … Aş vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki, zorunlu ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacıları oldukları aracın çarpması sonucunda müvekkillerinin desteklerinin öldüğünü, bu nedenle zarar gördüklerini ileri sürerek, ıslahla toplam 14.216,60 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın, davalı sigortaların poliçe limitleri ile sınırlı sorumlu olmak üzere, temerrüt faizleriyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı …Ş. vekili, kusur ve zararın kanıtlanması gerektiğini ve limitle sınırlı sorumlu olmadıklarını savunmuştur.
Davalı …Ş. vekili, ihtiyari mali sorumluluk sigortası olduklarını ve limitle sınırlı sorumlu olduklarını savunmuştur.
Diğer iki davalı vekili, kusurun ölende olduğunu savunmuşlardır.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların destekten yoksun kaldıkları gerekçesiyle, maddi tazminat bakımından davacı baba … için davanın 9.716,60 TL üzerinden kısmen kabulüne, bu meblağın tüm davalılardan ve toplam 15.000.00 TL manevi tazminatın ise sürücü ve işletenden temerrüt faizleriyle tahsiline, davalı sigortaların limitle sınırlı sorumlu tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosya içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı sürücü ve işleten vekilinin tüm, davalı … Sigorta A.Ş. vekilinin aşağıdaki 2 numaralı ve davalı …Ş. vekilinin 3 numaralı bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, haksız eyleme dayalı tazminat istemine ilişkindir.
TTK’nın 1299/1. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 1292/1. maddesi ile 2918 sayılı KTK.nun 99/1. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B-2/a maddesi uyarınca, rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Buna göre davalı …Ş. bakımından bu husus araştırılmadığı gibi, esasen bu davalı hakkında dava tarihinden itibaren temerrüt faizi istenilmiş olup, kurulan hüküm HUMK’nın 74. maddesine de aykırı olmuştur. Bu itibarla, anılan davalı bakımından temerrüt faizine ilişkin kurulan hüküm doğru olmamıştır.
3-Davalı …Ş. vekilinin temyizine gelince, anılan davalı zarar veren aracın ihtiyari mali sorumluluk sigortacısıdır. İhtiyari Mali Sorumluluk Sigorta
Genel Şartları’nın 1. maddesine göre, bu tür sigortaların sorumluluğu, zorunlu mali sorumluluk sigortası limitini aşan kısım içindir. Mahkemece belirlenen tazminat, zorunlu mali sorumluluk sigortası limiti altında kaldığından, davalı …Ş. bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, anılan sigorta bakımından da yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi de isabetli olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklan nedenlerle davalı …Ş. vekilinin ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı …Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın anılan davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı …Ş’ye geri verilmesine, ve aşağıda dökümü yazılı 1.134,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı … ile … Turizm Ltd. Şti’den alınmasına 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.