YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/9582
KARAR NO : 2011/5464
KARAR TARİHİ : 30.05.2011

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, sigortalıya ödenen 28.555.00 TL’nın, davalı sürücünün %70 kusur oranına isabet eden kısmından, trafik sigorta şirketinden tahsil edilen 5.000.00 TL’nın mahsubu ile kalan 14.988.50 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili, kusura itiraz ederek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tarafların kusur durumuna göre, davanın kabulü ile, 14.988.50 TL’nın, 22.07.2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Kaza mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 24.12.2007 tarihli bilirkişi raporunda, davacı sürücüsü Mustafa Güzel %75 oranında, davalı sürücü … %25 oranında kusurlu olarak belirlenmiştir. İtiraz üzerine Adli Tıp Kurumu’ndan alınan 17.03.2009 tarihli raporda ise; davalı sürücü %70 oranında, davacıya sigortalı araç sürücüsü %30 oranında kusurlu bulunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki
kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden, Adli Tıp Kurumu raporundaki kusur oranına göre karar verilmiştir.
Bu durumda mahkemece, yaralamalı maddi hasarlı kazaya ilişkin C. Başsavcılığı soruşturma dosyası, dava açılmışsa ceza davası dosyası da getirtilerek, İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan, kusur dağılımına ilişkin çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 30.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.