YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12858
KARAR NO : 2013/14599
KARAR TARİHİ : 30.10.2013
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 15.05.2013 gün, 2013/199-9 E. 2013/906 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
– KARAR –
Davacı vekili, davalı tarafından trafik sigortalı aracın müvekkilinin içinde bulunduğu araca 11.04.2010 tarihinde çarpması suretiyle müvekkilinin sakat kaldığını, davalının bir kısım ödeme yaptığını ileri sürerek, 141,848,92 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacıya 16.06.2011 tarihinde 26.144,39 TL tazminat ödenmiş olduğunu savunmuştur.
Sigorta Tahkim Komisyonunca, davalı tarafından sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, davacının kaza nedeniyle %14,3 oranında malul kaldığı gerekçesiyle talebin kabulüne, 141,848,92 TL’nin 02.01.2013 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1) Dava, trafik kazasından kaynaklanan sakatlanma sebebiyle maddi tazminat istemine ilişkindir.
Davalı … kazaya karışan aracın trafik sigortacısıdır. 2918 sayılı KTK.nun 99/1. maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B.2. maddesi uyarınca, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı … şirketine yaptığı başvuru üzerine davalının davadan önce 16.06.2011 tarihinde ödeme yapmış olmasına göre, talep edilen tazminat yönünden davalı … şirketinin 16.06.2011 temerrüt tarihinden itibaren faizle sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde 02.01.2013 tarihinden itibaren faizle sorumlu tutulması doğru olmamıştır.
2) 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/17. maddesi “Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir” hükmü ile talebin kısmen ya da tamamen reddi halinde davacı aleyhine hükmedilecek vekalet ücreti yönünden düzenleme getirilmiş olup, davacı lehine hükmolunacak vekalet ücretinin karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin “Tahkimde Ücret” başlıklı 16. maddesinde düzenlenen “Hakem önünde yapılan her türlü hukuki yardımlarda da bu Tarife hükümleri uygulanır” hükmü göz önüne alınarak AAÜT’nin 12. maddesi gereğince tam nispi vekalet ücreti olması gerekirken, 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.
Ne var ki, yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde belirtilen nedenler bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 15.05.2013 gün, 2013/199-9 Esas, 2013/906 K. sayılı kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki “141,848,92 TL’sının 02.01.2013den itibaren” ibaresinin çıkartılarak yerine “141,848,92 TL’sının 16.06.2011den itibaren” ibaresinin yazılmasına, davacı lehine hükmolunan vekalet ücretine ilişkin 3. bendindeki “2.592,18 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “12.960,93.-TL ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.