Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2013/15410 E. 2013/14672 K. 31.10.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/15410
KARAR NO : 2013/14672
KARAR TARİHİ : 31.10.2013

Davacı alacaklı … ile davalı 3.kişi … İnş…Ltd.Şti ve borçlu … arasındaki dava hakkında Eskişehir 1.İcra Mahkemesinden verilen 27.10.2011 gün ve 2010/1033 Esas ve 2011/777 Karar sayılı hüküm, Dairemizin 13.06.2013 gün ve 2012/7772 Esas-2013/8943 sayılı kararı ile temyiz dilekçesi kesinlik sınırından red edilmiş, süresi içinde davalı 3.kişi ve borçlu vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

– K A R A R –

Davacı alacaklı vekili, Eskişehir 1.İcra Müdürlüğünün 2009/9609 Esas sayılı dosyasından ev adresinde yapılan hacizde 3.kişi lehine istihkak iddiasında bulunduğunu belirterek İİK’nun 99 maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı 3.kişi ve borçlu vekilleri, haksız açılan davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemenin, davanın kabulüne ilişkin kararına ilişkin temyiz dilekçesi, dairemizin 13.06.2013 tarih 2012/7772 Esas ve 2013/8943 Karar sayılı ilamı red edilmiş, davalı 3.kişi ve borçlu vekilleri tarafından anılan kararın hatalı olduğundan bahisle karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda:
1.Takip konusu alacak nafaka alacağına ilişkin olduğundan, bir yıl üzerinden değerlendirme yapılması gerektiği bu hali ile alacak miktarının kesinlik sınırı üzerinde kaldığından davalıların karar düzeltme isteğinin kabulü gerekmiştir.
2.Esastan yapılan inceleme sonuncunda ise; haciz yapılan adresin borçlunun ikametgahı olup İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu ve dolayısı ile alacaklı yararına olduğu, karine aksinin kesin ve güçlü delillerle ispatlanmadığı anlaşıldığından,
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı 3.kişi ve borçlu vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle karar düzelte isteğinin kabulüne, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 12,50 TL fazla alınan temyiz peşin harcının davalı 3.kişi ve borçluya geri verilmesine, tashihi karar peşin harcının davalı 3.kişi ve borçluya geri verilmesine 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.