Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2010/12370 E. 2011/4055 K. 28.04.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/12370
KARAR NO : 2011/4055
KARAR TARİHİ : 28.04.2011

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı Ergo Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek, ıslah dilkeçesi ile 38.785,00 TL maddi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı … adına dava dilekçesi tebliğ edilmiş, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Ergo Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı maddi tazminat istemine ilişkindir. B.K’nun 46. maddesi uyarınca, cismani zarara uğrayan kişi, sürekli çalışamamasından kaynaklanan zararın tazminini isteyebilir. O halde öncelikle çalışma gücünü hangi oranda kaybettiğinin tespiti gerekir. Her ne kadar, davacı, kaza sonrasında % 39 sürekli işgücü kaybına uğradığını ileri sürmüş ve dayandığı sağlık kurulu raporu mahkemece hükme esas alınmış ise de, belirlenecek işgücü kaybı oranının Yargıtay yerleşik içtihatları uyarınca Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri tüzüğüne uygun olması gerekir, aksi uygulama, farklı kriterlerin esas alınmasını bu durumda da, farklı sağlık kuruluşlarınca, aynı maluliyet durumu için farklı raporlar düzenlemesi sonucunu ortaya çıkarabilecektir. Mahkemece, davacının hangi oranda sürekli iş gücü kaybına uğrayıp uğramadığının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
2-Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Mahkemece, davacının hatır için taşındığı kabul edilmiş ise de, kazadaki maddi olgular, davacının başka bir yere ücretsiz gitmek için araca bindiği hususu da değerlendirildiğinde takdir edilen %10 oranında indirim uygulanması yetersiz görülmüştür.
3-Bozma neden ve şekline göre, yeniden kurulacak hüküm ile değişebilecek hususlar dikkate alınarak, diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı Ergo Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı Ergo Sigorta A.Ş yararına BOZULMASINA, 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ergo Sigorta A.Ş vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Ergo İsviçre Sigorta AŞ’ye geri verilmesine 28.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.