YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/4185
KARAR NO : 2010/6997
KARAR TARİHİ : 20.09.2010

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın karıştığı kazada, müvekkillerinin desteği Kumru …’ın öldüğünü, bu nedenle müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını, davalının kısmen ödeme yaptığını, ancak zararlarının karşılanmadığını ileri sürerek, ıslahla birlikte toplam 22.513,36 TL maddi tazminatın ticari reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sigortalı aracın sürücüsünün kusuru ile limit oranında sorumlu olduklarını ve olayda hatır taşıması olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, toplam 20.261,43 TL’nin yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki 2 ve 3 numaralı bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava trafik kazasına dayalı destek tazminatı istemine ilişkindir.
Mahkemece, belirlenen tazminattan hatır taşıması indirimi yapılmış ise de; indirim sebebi ve gerekçesi gösterilmemiştir.
Öğretide, hatır taşıması konusunda bir kavram birliği olmadığı gözlemlenmekte, ancak, “hatır için ücretsiz taşıma” ve “aracı hatır için ücretsiz kullandırma” tamlamalarının benimsendiği görülmektedir. Hatır taşımaları, bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca, tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim, tazminattan mutlaka belli bir oranda indirim yapma zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.
3-Kazaya neden olan araç ticari nitelikle kamyonet olması sebebiyle hükmedilecek tazminata avans faiz yürütülmesi gerekir. Ancak, dava dilekçesinde avans faizinden daha az oranda olan reeskont faizi istenilmiş olup, HUMK’nın 74. maddesi de nazara alınarak,reeskont faizine karar verilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesi isabetli değildir.
Bu durumda mahkemece, ölenlerin taşıma için araç malikine bir ödeme yapılıp yapılamadığı, taşımada ne gibi bir karşılık veya menfaatin bulunduğunun araştırılması, bununla ilgili deliller toplanıp sonucuna göre, taşımanın hatır taşıması sayılıp sayılamayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.