YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/8556
KARAR NO : 2010/2269
KARAR TARİHİ : 15.03.2010

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunduğu sırada, dava dışı sürücünün karıştığı kazada müvekkillerinin desteğinin öldüğünü, bu nedenle zarara uğradıklarını ileri sürerek, ıslahla birlikte toplam 102,969,97 TL destek tazminatının davalıdan temerrüt faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, limitle sınırlı sorumlu olduklarını ve olayda hatır taşıması bulunduğunu savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalı sigortanın sorumlu olduğu ve hatır taşıması nedeniyle 1/2 oranında indirim yapılmasının uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, toplam 51.484,98 TL’nin temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, haksız eyleme dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de hesaplanan tazminattan hatır taşıması nedeniyle yapılan indirim miktarı duruma uygun değildir.
Öğretide hatır taşıması konusunda bir kavram birliği olmadığı gözlemlenmekte, ancak “hatır için ücretsiz taşıma” ve “aracı hatır için ücretsiz kullandırma” tamlamalarının
benimsendiği görülmektedir. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim, tazminattan mutlaka belli bir oranda indirim yapma zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.
Somut olayda, kaza sırasında ölenin hatır için taşındığı davacı tarafın da kabulündedir. Ancak bu gerekçe ile tazminattan % 50 oranında yapılan indirim çok fazladır. Bu itibarla, daha uygun oranda bir indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.