Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2014/2224 E. 2014/4893 K. 17.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/2224
KARAR NO : 2014/4893
KARAR TARİHİ : 17.03.2014

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davalı vekili tarafından hükmün faiz ve tavzihi talep edilmiş, mahkemece verilen tavzih talebinin reddi kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
1-Davalı vekilinin tavzih talebinin reddi kararına ilişkin temyizi yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,
2-Davalı vekilinin esasa ilişkin temyizi yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalı tarafından takip konusu borca ilişkin 27.05.2008 tarihli dekont ile 542,10 TL ve 10.06.2008 tarihli dekont ile 696,20 TL’nin … Türk Malatya Şubesine yatırıldığı, bilirkişi raporunda söz konusu dekontların değerlendirilmesi sırasında, dekontların üzerinde yazılı EFT mesaj sorgulama tarihi olan 19.04.2011 tarihinin, işlem tarihi olarak yanlış değerlendirilmesi sonucu, ödemelerin dava tarihinden sonra yapıldığı belirtilerek takip konusu borçtan mahsup edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece söz konusu dekontlarla yapılan ödemelerin tarihinin ilgili banka şubesinden de sorularak netleştirilmesinden sonra, bu ödemelerin borçtan mahsubu konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayanan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.