Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2010/9975 E. 2012/5224 K. 05.04.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/9975
KARAR NO : 2012/5224
KARAR TARİHİ : 05.04.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından resen tahakkuk ettirilen prim borcunun iptaline, müdahil …’ün geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olmadığının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Davacı tarafından açılan ve birleştirilen 2009/946 Esas, 2010/485 Karar sayılı dava dosyası yönünden,Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa’nın 2. maddesi uyarınca 01.01.2010 tarihinden sonra, anılan yasanın 427.maddesindeki kesinlik sınırı, 1.430,00 TL’ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar toplam 1.321,64TL tutarındaki prim borcu nedeniyle borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkin olup bu tarihten sonra verilmiş ve kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E: 1989/3, K: 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davacının temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı tarafından açılan 2009/788 Esas, 2010/572 Karar sayılı asıl dava yönünden,dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının birleşen davaya yönelik temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, davacının asıl davaya yönelik yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.