YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/623
KARAR NO : 2010/266
KARAR TARİHİ : 26.01.2010
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Taraflar arasındaki uyuşmazlık 05.12.2003 ve 12.05.2004 tarihli sözleşmelerden kaynaklanmıştır. Asıl davayı açan iş sahibi kooperatif; davalı yükleniciye yapılan fazla ödemenin tahsilini, birleşen davayı açan yüklenici ise ödenmeyen imalât bedelinin tahsilini talep ve dava etmişler, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davada çözümü gereken asıl husus 05.12.2003 tarihli sözleşmede kararlaştırılan KDV oranının %1 mi yoksa %18 olarak mı uygulanacağı noktasındadır. Her ne kadar KDV oranı sözleşmede %1 olarak gösterilmiş ise de sözleşmedeki bu oranın gerçekte %18 olarak uygulandığı resmi mercilerden alınan cevabi yazılardan ve tarafların kabulünden anlaşılmaktadır. Sözkonusu hata, KDV ödemesiyle ortaya çıkmış ve yüklenici tarafından %18 oranında KDV eklenerek düzenlenen faturaya iş sahibince itiraz ileri sürülmeden ödeme yapılmış bulunması karşısında gerek TTK’nın 23/II. maddesi uyarınca KDV ile ilgili sözleşme hükmünün %18 olarak kabullenilip ödeme yapıldığı sonucuna ulaşılmaktadır. Esasen KDV’nin mükellifi davacı iş sahibi olup, davalı tarafından %1 oranında fazla yapılan ödemede davalının sorumlu olduğunun kabul edilmesi MK’nın 2. maddesinde ifade edilen iyiniyet kuralları ile bağdaşmamaktadır. Öte yandan davalı yükleniciye keşide olunan 01.09.2006 tarihli ihtarnamede 10.000,00 TL’nin tahsili istendiğinden temerrüt tarihi ihtarnamenin tebliğ tarihine eklenecek 15 günün sonundan başlatılmalıdır.
Bu durumda mahkemece birleşen davanın reddine, asıl davada ise ek raporda belirtilen fazla ödeme ile makine bedeli toplamı olan 2.643,00 TL’nin belirlenecek temerrüt tarihinden itibaren talep edilen reeskont oranındaki faiziyle birlikte tahsiline karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.
SONUÇ:Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.