Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2010/233 E. 2010/7212 K. 27.05.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/233
KARAR NO : 2010/7212
KARAR TARİHİ : 27.05.2010

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, turizm işletme belgesi sahibi olarak davalının su kullanım bedeli olarak fahiş fatura tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafca temyiz edilmiştir.
1-Davacı tarafından açılan menfi tesbit davasının yargılaması sonucunda mahkemece 9.6.1999 tarihinde nihai kararın verildiği, mahkeme kararının davacıya 4.12.2009, tarihinde davalıya ise 27.10.2009 tarihinde tebliğ edildiği incelenen tebligata dair belgelerden anlaşılmaktadır. B.K.nun 135.maddesinde müruru zamanın katedilmiş olunca kat’ın dan itibaren yeni bir müddetin cereyan etmeye başlayacağı, borcun bir senetle ikrar edilmiş veya bir hüküm ile sabit olması halinde yeni sürenin daima 10 sene olacağı hükme bağlanmıştır. 11.4.1940 tarih, 1939/15 E, 1940/70 K. Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere mahkeme kararının (ilamın) karar tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresinin doğduğu (hüküm ile tebliğ tarihi arasında 10 yıllık süre dolmuştur), davalının temyiz dilekçesinde bu husustan sözederek zamanaşımı savunmasında bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı taraf, davalının bu dilekçesine karşı zamanaşımı kesici bir neden ileri sürmemiştir. O halde az yukarıda bahsedilen İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca zamanaşımı yönünden dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.