YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/9475
KARAR NO : 2012/4756
KARAR TARİHİ : 27.03.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının Nisan/1981-23/08/1991 tarihleri arası babası olan davalı …’a ait işyerlerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, kabul kararı verilerek, davacının 01/04/1981—23/08/1991 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa’nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden,
Davalı …’ın, davacının babası olduğu ve davacıyı 23/08/1991 tarihinden itibarende Kuruma bildirdiği görülmektedir. Bu anlatımlar ışığında bir babanın oğlunu sosyal güvenlik hizmetinden mahrum bırakması hayatın olağan akışına aykırıdır. Ayrıca davacının, davalı olan babası tarafından 23/08/1991 tarihinden itibaren 506 sayalı Yasa kapsamında, Kuruma bildirimleri yapılmıştır.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.