Yargıtay Kararı 14. Hukuk Dairesi 2010/11886 E. 2010/13141 K. 30.11.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/11886
KARAR NO : 2010/13141
KARAR TARİHİ : 30.11.2010

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.09.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 28.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.
Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükmü davacı vekili ve davalılar temyiz etmişlerdir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı ile davalıların taşınmazı arasında yer alan ve dava sırasında genel yol üzerinde bulunan “B” ve “C” harfi ile işaretli basit nitelikteki yapıyla “A” harfiyle işaretli ve halen mevcudiyetini koruyan fırın ve kümesin davalıların miras bırakanı tarafından yapılan yapılar olduğu anlaşıldığına göre ölümle intikal eden hak gereğince davalıların bu yerlere ait zilyetlikleri kabul edilmek gerekir. “B” ve “C” harfi ile gösterilen bölümler dava sırasında yıkılmış ise de, “A” harfi ile işaretli kümes ve fırın halen varlığını koruduğuna göre yol zemini üzerinde yer alan bu yapının da kaline karar vermek gerekirken istemin bu bölümü hakkında olumlu olumsuz bir hüküm kurulmamış olması bozmayı gerektirmiştir.
Kabule göre de; tüm keşif masrafları ve bilirkişi ücretleri toplamı 790,10 TL.nın davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Oysa ki; bu giderlerin 297,50 TL.sının davalı … tarafından 14.5.2010 tarih ve 1187 sıra numaralı makbuzla yatırıldığı anlaşıldığından bu kadar miktar yargılama giderinin hükmedilen yargılama giderlerinden düşülerek kalanına hükmetmek gerekirken 297,50 TL.sının da davacı tarafından yapılan masraf gibi kabulü de yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın iste halinde yatıranlara geri verilmesine, 30.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.