Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/13883 E. 2013/17101 K. 11.07.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13883
KARAR NO : 2013/17101
KARAR TARİHİ : 11.07.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, cezai şart ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 16.05.2009 tarihli iki yıl süreli iş sözleşmesi ile davalı işverene ait işyerinde Proje ve Fabrikalar Müdürü olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin işverence haklı sebep bulunmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin sözleşmede yer alan cezai şart alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin mazeretsiz devamsızlığı sebebiyle haklı olarak feshedildiğini, cezai şart talep hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, diğer işçilik alacaklarının kısmen kabulü yanında cezai şart alacağı isteğinin reddine dair verilen karar, Dairemizin ilamı ile belirsiz süreli iş sözleşmesi işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedilen davacının sözleşmede kararlaştırılmış olan cezai şartı talep etme hakkı bulunduğu, ancak bu alacaktan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 161/son maddesi gereği bir indirime gidilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozma ilamına uyan mahkeme tarafından cezai şart alacağı, işçinin dört aylık ücreti seviyesinde olabilecek miktarda indirimle hüküm altına alınmıştır.
Temyiz:
Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dairemize ait bozma kararında, cezai şart alacağından yapılacak indirim açısından kullanılan ifade açık ve net olmadığından, mahkemece indirim miktarının işçinin dört aylık ücretini aşmayacağı şeklinde yorumlanmıştır. Oysa bu ifade ile kastedilen dosya içeriğine göre kıdemi itibariyle işgüvencesi hükümlerinden faydalanamayan işçinin dört aylık ücreti seviyesinde cezai şart alacağından faydalanması gerektiğidir. Mahkemece cezai şart alacağından uygun indirim yapılarak, kalan kısım işçinin dört aylık ücretini aşmayacak şekilde alacak hüküm altına alınmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.