YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/8120
KARAR NO : 2013/13035
KARAR TARİHİ : 30.05.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, emeklilik ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde uzun yıllar genel müdür olarak çalıştığını, davalı işverenin 30/12/1983 tarihinde özel emeklilik planı adı altında bir taahhüdü sunduğunu, emeklilik başlangıcının 01/05/1995 tarihi olarak tespit edildiğini ve emeklilik ücretlerinin 31/12/1998 tarihine kadar döviz bazında sürekli ödendiğini, 01/01/1999 tarihinden itibaren 31/12/2006 tarihine kadar ise cari enflasyon dikkate alınarak gerektiği kadar ayarlanmak sureti ile Türk Lirası olarak müvekkilinin banka hesabına net olarak yatırıldığını, 01/01/2007 tarihinden itibaren ise davalı işyerinin haksız olarak ve emeklilik planı hükümlerine aykırı olarak 2007-2008 yılları için kısmi enflasyon ayarı yaptığını, 2009 yılında ise bu ayarlamayı kaldırarak ödemeleri tümüyle sabitlediğini, gerçek durumda gelirinin düştüğünü, bunun yapılan taahhüde aykırı olduğunu iddia ile emeklilik maaş farklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, işyerinde zorunlu emeklilik sistemi olmadığını, emekli aylıkların miktarını belirlemede işverenin serbest olduğunu savunarak davanın reddini ileri istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
Uyuşmazlık davacının emeklilik maaşı farklarını talep hakkı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davalı şirkette genel müdür olarak görev yapan davacıyla davalı şirket arasında 30.12.1983 tarihinde emeklilik planı sözleşmesi imzalandığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu sözleşme hükümleri ve sözleşmenin uygulama şeklini gösteren emeklilik planı uygulama kuralları incelendiğinde emekli maaşlarının enflasyon oranına göre arttırılacağı yolunda davalı şirketi bağlayan hüküm olmadığı, şirkete takdir hakkı tanındığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle dava konusu talebin reddi gerekirken, maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı gerekçeyle sözkonusu talebin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.