Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2010/263 E. 2010/864 K. 16.02.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/263
KARAR NO : 2010/864
KARAR TARİHİ : 16.02.2010

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesince

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca yapımı kararlaştırılan yatak ve baza imalâtı nedeniyle iş bedeli karşılığı verilen çeklerden borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davalı süresinde verdiği cevabında zamanaşımı def’inde bulunmuş, mahkemece uyuşmazlık savunma doğrultusunda değerlendirilerek ayıplı mal satımında, BK’nın 207. maddesi ve TTK’nın 25. maddesi uyarınca 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 20.05.2007 tarihinde imzalanan sözleşmede, davacı otelinde kullanılmak üzere 6. maddede belirtilen teknik özelliklere uygun biçimde yatak ve baza yapılarak davacıya teslimi, davalı tarafından üstlenilmiştir. Sözleşmenin konusuna göre akdî ilişki BK’nın 355 vd. maddelerinde yer alan eser sözleşmesi niteliğindedir. Zira teknik özelliklere uygun yeniden imalât sözkonusudur. Davalının elinde mevcut, hazır yatak ve baza satışı sözleşmenin konusu olmadığından uyuşmazlıkta satış hükümleri uygulanamaz. Bu nedenle Borçlar Yasasının eser sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekir. BK’nın 126/IV. maddesi hükmünce eser sözleşmelerinde zamanaşımı süresi, bazı durumlar ayrık olmak üzere 5 yıldır. Bu süre, eserin teslim tarihinde başlar. Sözleşmeye göre eserin 10.06.2007 tarihinde teslim edildiği anlaşılmakla dava tarihi itibariyle 5 yıllık süre dolmadığından davalının zamanaşımı def’i reddedilerek uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve sonucuna uygun hüküm kurulması gerekirken, hukuki nitelemede yanılgıya düşülerek zamanaşımı nedeniyle davanın reddi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.