YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5189
KARAR NO : 2013/17596
KARAR TARİHİ : 15.07.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, tutanaktaki hususların iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı şirket vekili Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettişlerince, 20.06.2011 tarihinde düzenlenen raporun kısmen iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkeme, bilirkişi raporunu esas alarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Karar, davacı … davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
4857 sayılı İş Kanunu’nun, 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Kanunla değişik 92/3. maddesinde; “Çalışma hayatını izleme, denetleme ve teftişe yetkili iş müfettişleri ile işçi şikayetlerini incelemekle görevli bölge müdürlüğü memurları tarafından tutulan tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. İş müfettişleri tarafından düzenlenen raporların ve tutulan tutanakların işçi alacaklarına ilişkin kısımlarına karşı taraflarca otuz gün içerisinde yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İş mahkemesinin kararına karşı taraflarca 5521 sayılı Kanun’un 8 inci maddesine göre kanun yoluna başvurulabilir. Kanun yoluna başvurulması iş mahkemesince hüküm altına alınan işçi alacağının tahsiline engel teşkil etmez. ” düzenlemesi yer almaktadır.
Dosya içeriğine göre, davacı şirket vekili Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettişlerince düzenlenen 20.06.2011 tarihli raporda; “haftada bir saatin üzerinde yapılan fazla çalışma ücretlerinin %50 zamlı ödenmesi; yarım saatin altında yapılan fazla çalışmaların yarım saate, bir saatin altındaki çalışmaların ise bir saate tamamlanarak hesaplanacak fazla çalışma ücreti farkının işçilere ödenmesi; ara dinlenmelerin en az bir saat üzerinden kullandırılması ve yıllık fazla çalışmaların 270 saati aşmayacak şekilde düzenlenmesi gerektiği” şeklindeki tespitlerin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, raporda yapılan diğer tespitler yerinde kabul edilmiş, haftada bir saatin üzerinde yapılan fazla çalışma ücretlerinin %50 zamlı ödenmesi yönündeki belirlemenin iptaline karar verilmiştir. Ancak, anılan raporla tespit edilen ve yukarıda açıklanan hususlar, somut olarak işçi ya da işçiler açısından bir belirleme yapılmaksızın oluşturulmuştur. Bu tespitlerin 4857 sayılı Kanun’un 92. maddesinin 3. fıkrasında yer alan işçi alacağı kapsamında değerlendirilmesine imkan yoktur. İşçiler tarafından işverene karşı ileride açılması muhtemel alacak davasında tartışılması gerekir. (Dairemizin 2012/30614 E- 2013/1324 K , 30/01/2013 tarihli kararı da bu yöndedir. ). Mahkemece, açıklanan gerekçe ile davanın tümü ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.07.2013 günü oybirliği ile karar verildi.