YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/9833
KARAR NO : 2010/1429
KARAR TARİHİ : 09.02.2010
MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı… Turz. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı …Ş. den 19.09.1996 tarihli sözleşme ile …… tatil köyündeki E 73 ve 74 nolu studyo lux dairelerin her yılın 37. haftasına karşılık gelen devre tatil hakkını 01.08.1997 tarihinden itibaren 31.12.2026 tarihine kadar kullanmak üzere anlaştıklarını, satış bedelini ödeyerek 05.08.1997 tarihinde sertifika aldığını, bu hakkın tapuya irtifak hakkı olarak tescil edildiğini, devre tatil ünitesini diğer davalı Voyage’nin 1999 tarihi itibariyle 12 yıl süre ile kiraladığını, her iki davalının da sözleşmeden kaynaklanan hakların devam edeceğini yazılı olarak bildirdiklerini,2004 yılına kadar bu haklarını kullandıklarını ancak 2004 yılında kendilerinden fahiş ödemeler talep edildiğini, bu talebin kabul edilmemesi nedeniyle tesislere sokulmadıklarını,bu nedenlerle; Tatil hakkının bulunduğunun tespiti ve tapunun beyanlar ve şerh sütununa tescilini, 4.620 YTL maddi ve 15.000 YTL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden tahsil tarihine kadar temerrüt faizi ile davalılardan dayanışmalı olarak tahsilini talep etmiştir.
Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında imzalanan devre tatil sözleşmesinden doğan yükümlülüklerin davacı tarafça yerine getirilmesi kaydıyla devre tatil hakkı bulunduğunun tespiti ile tapuya şerh verilmesi talebinin reddine, 2004 yılı için 939,79 YTL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline, Manevi tazminatın yasal şartlarının oluşmaması nedeniyle reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı voyage Turizm işletmeleri A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.
1-Taraflar arasında imzalanan 19.09.1996 tarihli sözleşmenin 5.8 maddesinin birinci fıkrasında, “malik işbu sözleşme süresi içindeki her yıl için bakım ücreti (müteakiben bakım ücreti olarak adlandırılmıştır)olarak 235 DM ödemeyi kabul eder” şeklinde ifade edilen düzenleme ile her yıl bakım ücretini ödemesi gerektiği, bu
ücretin sonraki yıllar yönünden artışına ilişkin olarak aynı maddenin ikinci fıkrasında “bakım ücreti maliyet artışı ve enflasyon nedeni ile değişikliğe tabidir. ”denilmek suretiyle artırıma tabi tutulabileceği, aynı maddenin 3. fıkrası ile bakım ücretinin her yılın 31 ocak tarihine kadar ödenmesi gerektiğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Dava dilekçesinin 7 nolu bendinde davacının davaya konu 2004 döneminden önceki iki dönemde bakım ücreti olarak, sözleşmedeki 5.8 maddenin 2. fıkrası gereğince artış yapılmış haliyle bakım ücretinin 295 DM olarak ödendiğini kabul ettiği, bu durumda davacının bu kabul beyanı kendisini bağlayacağından, mahkemece 2004 yılı için ödenecek bakım ücretinde önceki dönemlere göre sözleşme kapsamında makul artış olup olmadığı ve miktarına dair delilleri taraflardan sorulmak suretiyle, miktarının bu deliller çerçevesinde değerlendirilerek tespitinden sonra dosyada mevcut bilirkişi raporunda belirlenen tazminat miktarından mahsubu ile sonucuna uygun karar verilmesi yerine eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.
2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarını bu aşamada incelemesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle bu aşamada davacınıntemyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı… Turz.’e iadesine, 9.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.