YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/22383
KARAR NO : 2013/14977
KARAR TARİHİ : 20.06.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve teşvik ikramiyesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde muhasebe şefi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin 05.07.2010 tarihinde kıdem teşvik ikramiyesi dışındaki alacakları ödenerek davalı tarafından feshedildiğini, 21.12.2004 tarihinde … Turz. Tic. A.Ş.’nin davalı şirket bünyesi içinde birleşmesine yönelik devir sözleşmelerinin her iki şirketin genel kurullarında kabul edildiği, bu kapsamda … Turz. Tic. A.Ş.’nde çalışan personel in tüm hak ve mükellefiyetleri ile birlikte davalı şirkete devrine yönelik devir ihbarının kendisine tebliğ edildiğini, … Turz. Tic. A.Ş. Personel Yönetmeliğindeki düzenleme gereği kendisine 20.05.2000 tarihli belgeyle beş yıllık hizmeti karşılığı bir aylık net ücreti tutarında kıdem teşvik ikramiyesi ödendiğini, daha sonra ise kıdem teşvik ikramiyesinin uygulanmadığını, önceki yönetmelinin 34. maddesi gereğince onbeş yılını tamamlayan davacının üç aylık ücret tutarında kıdem teşvik ikramiyesine hak kazandığını, ihtarnameye rağmen ödeme yapılmadığını belirterek kıdem teşvik ikramiyesi alacağını istemiştir.
Davalı vekili, davacının dava dışı … Turz. Tic. A.Ş.’nde çalışırken, bu şirketin 21.12.2004 tarihinde müvekkili şirket tarafından devralınarak tüm personelin davalı şirket kadrosuna geçirildiği, davacının iş sözleşmesinin de davalı şirkete devredildiğini, davacının iş sözleşmesinin 05.07.2010 tarihinde tazminatı ödenmek suretiyle feshedildiğini, devirden sonra yeni personel yönetmeliği hazırlanarak yürürlüğe girdiğini ve 22.07.2005 tarihinde de davacıya tebliğ edildiğini, davacının yeni yönetmeliği ihtirazı kaydı düşmeden kabul ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, daha önceki yönetmelikte düzenlenerek ödendiği anlaşılan kıdemi teşvik ikramiyesinin, yeni yönetmelikte düzenlenmeyerek kaldırılmasının esaslı değişiklik olduğu, 22.07.2005 tarihli taahhütnameyle yeni yönetmeliğin davacıya tebliğ edildiği, davacının yönetmeliği kabul ettiği yönünde beyanı alınmasına rağmen kıdemi teşvik ikramiyesinin kaldırılması yönündeki değişikliğin sebepleriyle birlikte açıkça belirtilmek suretiyle davacının bu değişikliği yazılı olarak kabul ettiğine ilişkin rızasının alınması gerektiği, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesinde öngörülen şekle uygun olarak yapılmayan ve davacı tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen bu değişikliğin davacıya bağlamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 22.05.1995 tarihinde … Turz. Tic. A.Ş.’de çalışmaya başladığı, 17.12.2004 tarihinde … Turz. Tic. A.Ş.’nin davalı …. Hiz. ve Turz. A.Ş. tarafından devralınması suretiyle …. Hiz. ve Tur. A.Ş. bünyesinde birleşmesine karar verildiği, 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesi hükümleri çerçevesinde ücret ve özlük haklarında değişiklik söz konusu olmaksızın tüm hak ve mükellefiyetleri ile birlikte davalı …. Hiz. ve Turz. A.Ş.’ne 21.12.2004 tarihi itibariyle devredildiğinin belirtildiği, … Turz. Tic. A.Ş. Personel Yönetmeliğinin 34. maddesinde kıdemi teşvik ikramiyesi öngörülmesine rağmen davalı …. Hiz. ve Turz. A.Ş. Yönetim Kurulu kararıyla 01.09.2004 tarihinde yürürlüğe konulan Personel Yönetmeliğinin yürürlükten kaldırılmasına, yeni Personel Yönetmeliğinin 01.04.2005 tarihinden itibaren yürürlüğe girmek üzere uygulanmasına karar verildiği ve bu yönetmelikte kıdemi teşvik ikramiyesi öngörülmediği anlaşılmaktadır. Söz konusu yönetmelik 22.07.2005 tarihinde davacıya tebliğ edilmiştir.
4857 sayılı Kanun’un “Çalışma Koşullarında Değişiklik ve İş Sözleşmesinin Feshi” başlıklı 22. maddesinde iş yeri koşullarında yapılacak esaslı değişikliklerin yapılabilme koşulları düzenlenmiştir.
4857 sayılı Kanun’un 22. maddesinde: “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir sebebe dayandığını veya fesih için başka bir geçerli sebebin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21. madde hükümlerine göre dava açabilir.
Taraflar aralarında anlaşarak çalışma koşullarını her zaman değiştirebilir. Çalışma koşullarında değişiklik geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz.” hükmünü içermektedir.
Madde metninde de açıkça “…işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamayacaktır.”
Somut olay bu çerçevede irdelendiğinde; davalı işveren tarafından işyerinde uygulanmakta olan Personel Yönetmeliği davacının çalıştığı işyerinin devralınmasından sonra değiştirilmiş, yeni yönetmelik ise davacıya tebliğ edilmiştir.
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2013 tarih, 2012/9-1168 esas ve 2013/281 karar sayılı ilamı doğrultusunda 4857 sayılı Kanun’un 22. maddesi gereğince 2005 yılında yapılan uygulama değişikliğinin işverence davacı işçiye tebliğ edildiği ve yapılan değişikliğin davalı işçiyi bağlayacağı anlaşılmakla davacının kıdemi teşvik primi alacağına ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.