Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2009/4382 E. 2010/4863 K. 28.09.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/4382
KARAR NO : 2010/4863
KARAR TARİHİ : 28.09.2010

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, yaklaşık maliyetin yüksek olarak belirlenmesi nedeniyle fazla ödemenin ve mahallinde kullanılmadığı halde mevcutmuş gibi kabulü yapılan malzemeler nedeniyle fazla ödemenin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında 17.10.2003 tarihinde, “İstanbul ili, Sarıyer ilçesi, Kilyos-Uskumru Köyyolları ile Uskumru Köyyolu Ocak taşından konkasörle kırılmış, elenmiş (3”) alt temel, (0-1”) Granül temel, (1”) Asfalt Mıcırı temini, yol boyuna nakli ve figüre yapılması” hususunda sözleşme imzalanmıştır. İşin kabulünden sonra yaklaşık maliyetlerin çok yüksek belirlendiği, eksik malzeme kullanıldığı yönünde şikayetler üzerine Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığına bağlı müfettişlerce 31.05.2004 tarih ve 27-12-21 sayılı Müfettişlik yazısı ile, Köy Hizmetleri Bursa ve Kayseri Bölge Müdürlüğü teknik elemanları görevlendirilmiş, bu teknik elemanlarca 03.06.2004 tarihinde mahalline inceleme yapılarak 26.08.2004 tarihli Teknik İnceleme raporu Teftiş Heyetine sunulmuştur. Müfettişlerce bu teknik incelemeye dayalı olarak hazırlanan 13.09.2005 tarih ve 3770 nolu inceleme raporu esas alınarak, işbu dava açılmıştır. Mahkemece, bilirkişiler marifetiyle önce arazide incelemelerde bulunulmuş, ancak davacı taraf vekilinin detaylı inceleme isteği yerinde görülmeyerek dosyadaki tüm belge ve bilgilere dayanılarak dosyaya rapor sunulmuş, davacı vekilinin bu rapora itirazı üzerine mahkemece 31.03.2008 tarihli celsede verilen ara kararıyla mahallinde keşif yapılarak ihale edilen yoldan kesitler alınmak sureti ile rapor düzenlenmesine karar verilmiştir. Bilirkişi heyeti tarafından 05.01.2009 tarihli ek rapor ile, yoldan enkesit alınması için yapılması gerekenler 10 madde halinde sıralanmış, bu eksikliklerin tamamlanması durumunda çalışmaların tamamlanıp mahkemeye sunulacağı beyan edilmiştir. Mahkemece 06.04.2009 tarihli celsede mahallinde keşif yapılması hususundaki ara karardan rücu edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Davaya esas alınan müfettiş görüşünün dayanağı olan bilirkişi raporu ile mahkeme tarafından yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu birbirinden tamamen farklıdır. Mahkemece davacının itirazlarını karşılar şekilde ek rapor alınmasına karar verilmiş, ancak bu sonlandırılmamış, ek rapor alınması kararından rücu edilmiştir. Eksik inceleme ile bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca dava konusu yol nedeniyle görevliler hakkında Sarıyer 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/508 Esas sayılı dosyasında görevi kötüye kullanmak suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Ancak bu dosyanın sonuçlanıp sonuçlanmadığı belli değildir. Dava konusu yollarla ilgili ceza davası varsa, ceza mahkemesince verilebilecek mahkumiyet kararı BK’nın 53. maddesi uyarınca maddi vakıalar yönünden Hukuk Hakimini bağlayacağından, sonuçlanmasının ve kesinleşmesinin beklenmesi gerekir.
Mahkemece yapılması gereken iş; dava konusu yolla ilgili ceza davası varsa sonuçlanmasının ve kesinleşmesinin beklenmesinden, davacı tarafın itirazları da dikkate alınarak davaya dayanak yapılan bilirkişi raporu ile mahkemece alınan bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin, yerinde keşif yapılıp zeminden kesit alınarak ve davacı tarafından dosyaya sunulan CD’ler de incelenerek uzman bilirkişilerden alınacak rapor ile giderilerek sonucuna uygun karar verilmesinden ibarettir.
Kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.