YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/3658
KARAR NO : 2011/6502
KARAR TARİHİ : 01.12.2011

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından keyfi olarak, geçerli sebebe dayanmadan feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliği ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı işveren; davacının işe zamanında gelmemeyi alışkanlık haline getirdiğini, uyarılara rağmen bu tutumundan vazgeçmediğini, davacının işe sürekli geç gelmesinin iş akışını ve işleyişini olumsuz etkilediğini feshin geçerli sebebe dayandığını savunmuştur.
Mahkemece davacının işe geç geldiği bu nedenle uyarıldığı iddiası ortaya konmuş ise de, davacının sabah doğrudan işe gelmediği, bağlı çalışılan şirketlere giderek oradaki işleri hallettikten sonra işe geldiği dolayısı ile işe giriş saatlerine ilişkin iddiaların doğru olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
İş sözleşmesi ile işçiye yüklenen temel borçlardan biri işin özenle yapılmasıdır. İşyerine zamanında gelmek ve işe zamanında başlamak, işin aksamasına neden olabilecek davranışlardan kaçınmak da özen yükümlülüğünün gerektirdiği hallerdir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının iş sözleşmesinin devamı sırasında 176 mesai gününden 127 gün işe geç kaldığı, uyarılmasına rağmen mesaiye geç geldiği ve davacının işe geç gelmesinden dolayı işyerinde olumsuzlukların yaşandığı, üretimde aksamalar olduğu anlaşılmaktadır. Davacı işçinin bu davranışlarının özen yükümlülüğüne aykırı nitelikte olduğu bellidir. Fesih işleminin davacının sadece son kez işe geç kalmasına dayanmadığı, süre gelen geç kalmaların tümünün fesih sonucunu oluşturduğu, bu suretle feshin geçerli sebebe dayandığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda davanın reddine karar vermek gerekirken olaya uygun düşmeyen gerekçeyle karar verilmesi hatalı bulunmuş ve 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi gereğince Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1-Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,
3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine
6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.