Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2012/12980 E. 2012/12982 K. 23.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/12980
KARAR NO : 2012/12982
KARAR TARİHİ : 23.11.2012

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk hakkındaki 2828 S.Y.’nın 22. maddesi uyarınca koruma kararı verilmesi istemine ilişkin davada … Çocuk ve … Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
– K A R A R –

Dava, 2828 S.Y. 22. maddesi uyarınca koruma tedbiri istemine ilişkindir.
…. Çocuk Mahkemesince suç şüphelisi veya mağduru olmayan kişilerle ilgili koruma tedbirlerinin Çocuk mahkemelerinde değil, Aile Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
…. Aile Mahkemesi ise, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 7. Maddesi gereğince, aile mahkemesinin görevli olmadığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
2828 S.Y.’nın 22/I maddesinde “ Korunmaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre Kurumca kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararı yetkili ve görevli mahkemece alınır. Bu karar için gerekli belgeler Kurumca düzenlenir ve ilgili mahkemeye gönderilir.” hükmüne yer verilmiş, görevli mahkeme konusunda açık bir düzenlemeye yer verilmemiştir.
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun çocukların korunmasına, hakların ve esenliklerin güvence altına alınmasına ilişkin usul ve esasların düzenlenmesini amaç eden 1. maddesi ve korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında alınacak tedbirler ile suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanacak güvenlik tedbirlerinin usûl ve esaslarını kapsamına alan 2. maddesi ile koruma ihtiyacı olan çocuklar ile suça sürüklenen çocuklar ayrı ayrı değerlendirilmiş ve
aynı kanunun 3/a-1 maddesi ile “korunma ihtiyacı olan çocuk” ve 3/a-2 maddesi ile “suça sürüklenen çocuk” kavramlarının tanımları yapılmıştır.
Aynı Kanun’un 3 maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi ile 7/1 maddeleri uyarınca koruyucu ve destekleyici tedbirlerin “çocuk hakimi” tarafından alınacağı, görevli mahkemeler yönünden ise suça sürüklenen çocuklardan söz etmeyen geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararlarının, görevli Aile ve Asliye Hukuk Mahkemelerince alınacağı belirtilmiştir. Yine, görevli mahkeme yönünden 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 maddesinin 1, 2 ve 3. fıkrası ile bu kanunun uygulamasına ilişkin yönetmeliğin, usul ve esaslar hakkındaki 4. maddenin (I/e) fıkrası ile “mahkeme; Çocuk Mahkemeleri ile Çocuk Ağır Ceza Mahkemelerini, Çocuk Mahkemesi bulunmayan yerlerde Aile yada Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ceza Mahkemelerini” şeklinde görevli Mahkemeler belirtilmiştir.
Somut olayda hakkında tedbir talep edilen çocuğun 5395 Sayılı Yasa’nın 3. maddesinde tanımı yapılan korunma ihtiyacı olan çocuklardan olup, 5395 sayılı Yasa’nın amaç ve kapsamını düzenleyen 1 ve 2. maddeleri ile yukarıda görevli mahkeme yönünden yapılan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde bu kanun kapsamında tedbir talepleri ile ilgili olarak Çocuk Mahkemeleri yetkili kılınmıştır.
Bu durumda, koruma kararı verilmesine ilişkin davanın Çocuk Mahkemesinde görülmesi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince …. Çocuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.