YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/1703
KARAR NO : 2011/8596
KARAR TARİHİ : 07.12.2011

MAHKEMESİ : 1. İCRA MAHKEMESİ

İİK’nun 333/a maddesine aykırılık suçundan sanık …’ın İİK’nun 333/a-2, TCK’nun 52. maddeleri gereğince 2.500,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Müşteki vekilinin 14.11.2006 havale tarihli şikayet dilekçesinde borçlu … İnşaat Aliminyum … İth.İhr.Ltd.Şti kesinleşen icra takip dosyasında hacze gidildiğinde şirketin adresinden taşındığının görüldüğünü ve bu hususun tutanağa yansıtıldığını bu zamana kadar ödeme yapılmadığını bu itibarla borçlu şirketin adresini değiştirdiği ve fakat ticaret siciline yeni adresini bildirmediğinin anlaşıldığını bu eylemin İİK’nun 333/a maddesi uyarınca alacaklısını zarara uğratmak kastı ile bilerek borçlarını ödememe ve alacaklısının zararına hareket etme suçu olduğunu belirterek temsilcisi sanığın İİK’nun 333/a maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesini talep etmesine rağmen, mahkemece şirket yetkilisi sanığın borçlu şirketin borcunu taksirle ödemeyerek İİK’nun 333/a-2 maddesinede yazılı suçu işlediği gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
Şikayet hakkında yargılama yapan mahkeme hakimi şikayet dilekçesinde gösterilen ilgili kanunun sevk maddesi ile değil, dilekçede anlatılan olayların nitelenmesi ile bağlı olarak ihtilafı çözme yetkisine sahip olduğu, anılan şikayet dilekçesindeki anlatımların subut bulması halinde eylemin Türk Ticaret Kanunu’nun 33. maddesi uyarınca tescil edilmiş hususlarda vukubulacak her türlü değişikliklerin de tescil olunacağı hükmüne aykırı davranış olarak kabulü ile aynı Yasa’nın 35. maddesi gereğince kayıtlı bulunduğu ticaret sicili memurluğunun bulunduğu yerdeki ticari davalara bakmakla görevli mahkeme tarafından para cezası ile tecziyesinin gerekmesi karşısında, davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.