YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/1994
KARAR NO : 2011/1754
KARAR TARİHİ : 01.03.2011
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kazada davacılara ait araç ile dava dışı üçüncü şahıslara ait aracın zarar gördüğünü, kazaya karışan diğer araç maliklerinin müvekkilleri hakkında Ankara 32 Asliye Hukuk Mahkemesi 2001/412 E-2006/9169 k. Sayılı dosyası ile dava açtıklarını,bu davada alınan bilirkişi raporunda davalıların %50 diğer aracın %20 müvekillerinin ise %30 oranında kusurları bulunduğunun belirlendiğini, müteselsil sorumluluk nedeniyle 9.274,8 TL tazminatı icra dosyasına ödediklerini belirterek davalıların %50 kusur oranına isabet eden 5.796,75 TL tazminatın tahsili için yapılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, taraf olmadıkları dosyada alınan raporların müvekilleri yönünden bağlayıcı olmadığını, kusur oranının belirlenmesi için, tanıklarının dinlenmesini keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmasını talep etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar dairemizin 2006/5396 E-2006/9169 K. Sayışlı kararı ile bozulmuş, mahkemece verilen direnme kararı üzerine Hukuk Genel Kurulu’nun 2008/17-489E-2008/515K. Sayılı kararı ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiş, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile Kazan İcra Müd.2004/55 E. sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptaline, takibin 5.796,78 TL asıl alacak 416,89 TL işlemiş faiz yönünden devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 2006/5396E-9169 K. sayılı kararı ile “davalıların taraf olmadığı davada verilen kararın davalılar yönünden bağlayıcı olmayacağı, bu nedenle tarafların delillerinin toplanarak kusur oranlarının yeniden belirlenmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmayarak kararda direnilmesine karar verilmiş, bu kararın temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulu’nun 2008/17-489E-2008/515K. sayılı kararı ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında taraflara delillerini bildirmeleri için süre verilmiş, davalı taraf delil ve tanıklarını bildirmiş, mahkemece 3.2.2009 tarihli oturumda mahallinde keşif yapılmasına ve tanıklarında hazır edildiklerinde keşif mahallinde dinlenmesine karar verilmiş, ancak olay yerinin mahkemenin yargı çevresi dışında olması nedeniyle olay yeri mahkemesine talimat yazılarak keşif yapılması istenmiş, Sincan Asliye Hukuk Mahkemesi olay yerinde keşif yapmış ancak tanıklar dinlememiştir. Davalılar vekili tanıklarının keşifte dinlenmediğini, mahkemece dinlenmesini talep etmiş, ancak tanıklar dinlenmeden karar verilmiştir.
O halde davalılar bilirkişi raporları ile belirlenen kusur oranlarını kabul etmediklerini ve olayın belirtilen şekilde meydana gelmediğini savunduklarına göre raporla savunma arasındaki çelişkinin giderilmesi için tarafların delilleri toplanmalı, taraf tanıklarının davetiye masrafları ile tespit edilecek yollukları ilgililerden alınarak çağrılmalı (HUMK. 258md.), toplanan ve toplancak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm verilmesi doğru değildir.
SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 1.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.