YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/10385
KARAR NO : 2013/13211
KARAR TARİHİ : 02.10.2013
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın 09/04/2010 tarihinde çarpması sonucunda maddi hasar meydana geldiğini, davalıya ait aracın trafik sigortası tarafından limit dahilinde 17.500 TL ödendiğini, ancak hasarın daha fazla olduğunu, ayrıca değer kaybı ve araç kiralama gideri taleplerinin bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik bakiye 1.847,92 TL hasar bedeli, 5.000 TL değer kaybı, 5.652,08 TL araç kira bedeli olmak üzere toplam 12.500,00 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, aracın kazadan önce haricen Ramazan’a satıldığını, müvekkilinin işleten sıfatının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı … Ümik vekili, davalının kazada kusuru olmadığını savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 24.750,00 TL zararının bulunduğu, davalı … adına kayıtlı aracın sürücüsü davalı …’ın kazada %75 oranında kusurlu olduğu, davalının kusuruna isabet eden 18.562,50 TL’nin 17.500,00 TL’lik kısmının sigorta şirketi tarafından ödendiği gerekçesiyle 1.062,50 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1)HMK’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 427.maddesinde öngörülen temyiz sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820 TL’ne çıkarılmıştır. Davacı tarafın maddi tazminat talebi yönünden istemin kabul edilen kısmı toplam 1.062,50 TL olup, hüküm davalılar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da karar verilebileceğinden davalı … vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2)Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz isteminin davalı taraf yönünden kararın kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı …’a geri verilmesine 2.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.