Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2013/9745 E. 2013/12763 K. 24.09.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/9745
KARAR NO : 2013/12763
KARAR TARİHİ : 24.09.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirketin kasko sigortalısının aracı ile davalı … ‘nun aniden otoyola girmesi neticesinde meydana gelen kazada davalı …’ın yaralandığını, sigortalısına ait aracın hasarlandığını, sigortalıya 19.12.2006 tarihinde bu hasar sebebi ile 26.550,00-TL ödendiğini,diğer davalıların, davalı …’ın anne ve babası olduğunu belirterek ödenen 26.550,00-TL tazminatın 19.12.2006 ödeme tarihinden itibaren olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili,davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 13.275,00-TL’nin 19.12.2006 tarihinden itibaren senelik yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kasko sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.
818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi uyarınca hukuk mahkemesi ceza mahkemesince belirlenen kusur oranları ile bağlı değildir. Ancak dava konusu olaya ilişkin kaza tespit tutanağında, davalı yayanın otoyola girmekten kusurlu
2013/9745
2013/12763
olduğu, davacı şirkete sigortalı araç sürücüsüne kusur atfedilmediği, dava konusu olaya ilişkin Pendik 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına esas aldığı bilirkişi raporunda ise davalı yayanın asli, davacı şirkete sigortalı araç sürücüsünün tali kusurlu olduğu belirtilmiş olmasına rağmen Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı yaya ve davacı şirkete sigortalı araç sürücüsünün aynı oranda %50 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Ceza mahkemesince kabul edilen kusur oranı ve mahkemece esas alınan kusur oranı arasında mübayenet bulunduğu ve mübayenetin giderilmediği görülmekle kaza tespit tutanağı, ceza mahkemesindeki kusur raporu da değerlendirilmek sureti ile İTÜ veya Karayolları Fen Heyetinden seçilecek kusur konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.