YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/5107
KARAR NO : 2010/6443
KARAR TARİHİ : 08.11.2010

MAHKEMESİ : … 6. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar … ve …’ın ayrı ayrı beraatlerine, sanıklardan …’ın İİK’nun 337/a, TCK’nun 62, 50/1-a, 52/2.maddeleri gereğince 1.500,00TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili ve sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Sanıklar … ve … haklarında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;
Galata Vergi Dairesi Müdürlüğünün 26.6.2009 tarihli yazısından sanıkların mükellefiyeti 28/2/2007 tarihi itibariyle vergi dairesince re’sen terk ettirildiğinin bildirilmesi karşısında, İİK’nun 347. maddesinde belirtilen “…her halde bir yıllık…” süre geçtikten sonra 3.4.2009 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından “….beraatlerine” ifadesi çıkarılarak yerine “….İİK’nun 347.maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine” ifadesi yazılmak suretiyle hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi gereğince düzeltilerek ONANMASINA,
Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;
5237 sayılı TCK’nun 50/5.maddesinde yer alan “Uygulamada asıl mahkumiyet bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir” şeklindeki düzenlemeye temyiz konusunda bir istisna getirilmemiş olmasına ve hüküm tarihi itibarıyla 647 sayılı Kanun’un 4/4.maddesinin yürürlükten kaldırılmış bulunmasına göre; sanığa isnat edilen ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan tayin olunan cezanın miktar ve nev’i itibarıyla hükmün,21.07.2004 tarih ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa’nın 3/B maddesi ile değiştirilen CMUK’nun 305/1.maddesi uyarınca, mahkumiyet hükümleri kesin olup temyizi mümkün olmadığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan CMUK’nun 317.maddesi uyarınca talep gibi temyiz isteminin REDDİNE, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.