YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/5398
KARAR NO : 2010/6472
KARAR TARİHİ : 08.11.2010

MAHKEMESİ : … 2. İCRA MAHKEMESİ

Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanık …’ın İİK’nun 345/a, TCK’nun 50/a maddeleri gereğince 200.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, diğer sanık …’in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz isteminin reddine ve onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;
5237 sayılı TCK’nun 50/5.maddesinde yer alan “Uygulamada asıl mahkumiyet bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir”şeklindeki düzenlemeye temyiz konusunda bir istisna getirilmemiş olmasına ve hüküm tarihi itibarıyla 647 sayılı Kanun’un 4/4.maddesinin yürürlükten kaldırılmış bulunmasına göre; sanığa isnat edilen gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan tayin olunan cezanın miktar ve nev’i itibarıyla hükmün, 21.07.2004 tarih ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa’nın 3/B maddesi ile değiştirilen CMUK’nun 305/1.maddesi uyarınca, mahkumiyet hükümleri kesin olup, temyizi mümkün olmadığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan CMUK’nun 317.maddesi uyarınca talep gibi temyiz isteminin REDDİNE,
Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda ise;
Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.