Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2013/12837 E. 2013/12199 K. 13.09.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12837
KARAR NO : 2013/12199
KARAR TARİHİ : 13.09.2013

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki koruma kararı istemine ilişkin talepte Tomarza Asliye Hukuk ve Kayseri Çocuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –
Dava, 15.07.2005 günü yayınlanıp yürürlüğe giren 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasası uyarınca çocuk hakkında sağlık tedbiri kararı verilmesi istemine ilişkindir.
Tomarza Asliye Hukuk Mahkemesince, müstakil çocuk mahkemesi bulunmadığından bahisle Kayseri Çocuk mahkemesi’nin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Kayseri Çocuk Mahkemesi ise; şiddet mağduru çocuk hakkında asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
Hakkında tedbir talep edilen çocuğun şiddet mağduru olduğuna dair dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır.
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun çocukların korunmasına,hakların ve esenliklerin güvence altına alınmasına ilişkin usul ve esasların düzenlenmesini amaç eden 1. maddesi ve korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında alınacak tedbirler ile suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanacak güvenlik tedbirlerinin usûl ve esaslarını kapsamına alan 2. maddesi ile koruma ihtiyacı olan çocuklar ile suça sürüklenen çocuklar ayrı ayrı değerlendirilmiş ve aynı kanunun 3/a-1 maddesi ile “korunma ihtiyacı olan çocuk” ve 3/a-2 maddesi ile “suça sürüklenen çocuk” kavramlarının tanımları yapılmıştır.
2013/12837
2013/12199
Aynı Kanun’un 3 maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi ile 7/1 maddeleri uyarınca koruyucu ve destekleyici tedbirlerin “çocuk hakimi” tarafından alınacağı, görevli mahkemeler yönünden ise suça sürüklenen çocuklardan söz etmeyen geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararlarının, görevli aile ve asliye hukuk mahkemelerince alınacağı belirtilmiştir. Yine, görevli mahkeme yönünden 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 maddesinin 1, 2 ve 3. fıkrası ile bu kanunun uygulamasına ilişkin yönetmeliğin, usul ve esaslar hakkındaki 4. maddenin (I/e) fıkrası ile “mahkeme; çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerini, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile yada asliye hukuk mahkemeleri ile ceza mahkemelerini” şeklinde görevli mahkemeler belirtilmiştir.
Somut olayda hakkında tedbir talep edilen çocuğun 5395 Sayılı Yasa’nın 3. maddesinde tanımı yapılan korunma ihtiyacı olan çocuklardan olup, 5395 sayılı Yasa’nın amaç ve kapsamını düzenleyen 1 ve 2. maddeleri ile yukarıda görevli mahkeme yönünden yapılan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde bu kanun kapsamında tedbir talepleri ile ilgili olarak müstakil çocuk mahkemesi bulunmadığından Asliye Hukuk Mahkemeleri yetkili kılınmıştır.
Bu durumda, tedbir kararı verilmesine ilişkin davanın müstakil çocuk mahkemesi bulunmadığından, Tomarza Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Tomarza Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.