YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/15386
KARAR NO : 2013/15331
KARAR TARİHİ : 08.11.2013

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici mahkemesi sıfatıyla) ve Trabzon Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, taşınmaz satışın ayıplı yapıldığı iddiasıyla satış için ödenen ücretin davalılardan tahsili istemine ilişkindir.
Tüketici Mahkemesi’nce, dava konusunun bonodan kaynaklandığı ve Ticaret Mahkemesinde çözülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı vermiştir.
Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlık konusunun konut amaçlı taşınmaz mal satışı olduğu, davacının tüketici tanımına girdiği, mesken amaçlı taşınmaz mallarla ilgili her türlü ihtilafın Tüketici Mahkemelerinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de
dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.
Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.
Dosya kapsamından, davalılar … ve …’a ait olan taşınmazın davacıya satıldığını, satış işleminin emlakçı olan diğer davalılar vasıtasıyla gerçekleştiğini ancak taşınmazda kullanma izni olmadığını, taşınmazın bölümlerinin anlaşmaya aykırı şekilde dava dışı şahıslara satıldığını ve satımın ayıplı olduğunu iddia ederek satış bedelinin, satış komisyon giderinin ve daireye yapılan masrafların davalılardan tahsilini talep ettiği anlaşılmıştır.
Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı Kanuna tabi olmadığı, davacının 4077 sayılı Kanunda belirtilen “Tüketici” tanımına girdiği anlaşılmakta ise de, davalıların yasanın yaptığı “satıcı” tanımına uymadığı anlaşılmakla, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında bulunmayan uyuşmazlığın genel hükümler uyarınca Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.