YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/15098
KARAR NO : 2013/16996
KARAR TARİHİ : 03.12.2013
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar … ve … Llt. Şti. ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın davacılar desteğinin idaresinde bulunan araca arkadan çarptığını, kazada davacıların desteği …’ın vefat etmesi nedeniyle desteklerini yitirdiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere her davacı için ayrı ayrı 100 TL. den 500 TL. maddi, ölenin eşi Hediye için 20.000 TL., diğer davacılar için ayrı ayrı 10.000 TL. den 60.000 TL. manevi tazminatın davalılar araç sürücüsü ve işleteninden tahsilini talep etmiş, yargılama aşamasında davacı vekili maddi tazminat taleplerinden feragat ettiklerini beyan etmiştir. Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, davacı … için 5.000 TL. davacılar …, Ferdi için ayrı ayrı 4.000 TL. davacı … için 3.000 TL. manevi tazminatın davalılar … Ltd. Şti ve …’den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı … ltd. şti vekili, davalı … ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Dava konusu olayda davacıların desteği … idaresinde bulunan otobüse davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın arkadan çarpması nedeniyle vefat ettiği belirtilmiştir.Dava konusu olaya ilişkin olarak düzenlenen kaza tespit tutanağında davacıların desteği idaresinde bulunan aracın kırmızı ışıkta geçerek önce dava dışı kamyona çarptığı, daha sonra davalılara ait otobüsün davacılar desteği idaresinde bulunan araca arkadan çarptığı belirtilmiş, dava dışı kamyon sürücüsünün kusuru bulunmadığı, davacılar desteğinin kırmızı ışıkta geçmiş olması nedeniyle kusurlu olduğu, davalının ise önünde seyreden aracı güvenli mesafeden takip etmemesi nedeniyle kusurlu olduğu belirtilmiştir. Mahkemece Adli Tıp Kurumu’ndan alınan 23.11.2011 tarihli raporda aynı gerekçelerle davalı …’nin %50, davacıların desteğinin %50 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş; ancak davacıların murisinin ilk kaza sonucu mu, yoksa ikinci kaza sonucu mu öldüğü hususu incelenmemiştir. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/53 E. Sayılı dosyasında sürücü … hakkında taksirle ölüme neden olmak suçundan kamu davası açıldığı ve yargılamanın devam ettiği anlaşılmıştır.
BK.’nun 53. TBK.nun 74.maddesine ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, hukuk hâkimi, gerek ceza hâkiminin belirlediği kusur oranı gerekse delil yetersizliğine dayalı beraat kararı ile bağlı değil ise de, sanığın isnat edilen eylemi işlemediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayalı beraat kararı ile o eylemin hukuka aykırılığını ve failini belirleyen mahkumiyet kararına bu yönleriyle bağlıdır.
Açıklanan nedenlerle ceza mahkemesi tarafından davalı hakkında taksirle ölüme neden olma suçu nedeniyle verilecek mahkumiyet kararı BK.53.(TBK.74.) maddesi gereğince fiilin hukuka aykırılığı bakımından hukuk hakimini bağlayacağından mahkemece ceza davasının bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı … Ltd. Şti. vekili, davalı …’nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının ve davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar … ve … Ltd. Şti’ye
geri verilmesine 3.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.