YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/20625
KARAR NO : 2013/18426
KARAR TARİHİ : 26.12.2013
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkilinin desteği …’ın yolcusu olduğu araçla davalı … idaresindeki aracın karıştığı trafik kazasında…’ın vefat ettiğini, davalılar … İbrahim ve …’un velayetleri altındaki …’in denetim ve gözetiminden kusursuz sorumlu olduklarını belirterek destekten yoksun kalma nedeni ile fazlaya dair haklarını saklı tutarak 1.000,00.-TL maddi tazminatın tüm davalılardan, ayrıca 20.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece davanın haksız fiil işleyen çocuk ile ev başkanlarının sorumluluğuna dayalı olarak açıldığı, sorumluluğun dayanağının 4721 sayılı Türk Medeni Kananu’nun Aile Hukukuna ilişkin ikinci kitabında düzenlendiğini, bu bakımdan Aile Mahkemesi’nin görev alınına girdiği gerekçesi ile görevsizlik nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava davacı murisinin ölümü nedeni ile Borçlar Kanunu’nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davalı araç sürücüsü 25.06.1990 doğumlu … 01.07.2007 kaza tarihinde ve davanın açıldığı 20.03.2008 tarihinde 18 yaşından küçük olduğundan, dava dilekçesi başlığı ve içeriğinden sürücü …’a velayeten anne … ve aynı zamanda işleten olan baba …’a karşı dava açılmış olup, anne … ve baba … İbrahim hakkındaki dava 4721 sayılı TMK’nın 369. maddesi kapsamında ev başkanının sorumluluğu esasına dayandırılmamıştır.
4787 sayılı Aile Mahkemesi’nin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa’nın 4/1 maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Kanunu’nun İkinci Kitabı’ndan doğan dava ve işlere Aile Mahkemesi’nde bakılması gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir. Davacı, davalı … ve …’un Medeni Kanu’nun 369. maddesi gereğince sorumlu tutulmasını istemediğine göre davaya bakma görevi genel mahkemelere ait olduğundan, işin esasının incelenerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 26.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.