YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/6713
KARAR NO : 2013/6900
KARAR TARİHİ : 19.06.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Davacı … vekili; 3176 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 775 Sayılı Yasa gereği davalıya tahsis edilerek 26.10.1989 tarihinde davalı adına tescil edildiğini, ancak davalının anılan yasanın 27. maddesi ve Uygulama Yönetmeliğinin 15. maddesine aykırı davranması nedeniyle 21.08.2003 tarihli Başkanlık onayıyla tahsisin iptal edildiğini ileri sürerek, tapu iptal ve davacı … adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda “davanın reddine” karar verilmiş; hüküm, davacı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, “davalıya yapılan tahsis ve tescilin 1989 yılı olduğu, davacı idare tarafından tahsisin 2003 yılında iptal edildiği ve 2007 yılında dava açıldığı; davacı idare tarafından bu süre içerisinde binanın yapılmadığının basit bir araştırma ile tespit edilebileceği halde 18 yıl sonra taşınmazın tapusunun iptalini ve idare adına tescilini istemenin Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesinde anlamını bulan objektif iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı” gerekçesiyle yazılı biçimde karar verilmiş ise de, bu değerlendirmenin dosya kapsamına uygun ve doğru olduğu söylenemez. Dava konusu 3176 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, 775 Sayılı Yasa gereğince davalıya tahsis edilip, 26.10.1989 tarihinde davalı adına kaydedildiği; ne var ki, davalının yasal yükümlülüklerini yerine getirmemesi üzerine davacı idare tarafından 21.08.2003 tarih ve 1962 sayılı işlemle, davalıya yapılan tahsis iptal edilerek bu yönde tapu kaydına şerh verildiği; bunun üzerine davalının davacı … ve Tapu idaresi aleyhine, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespiti ile tapu kaydındaki tahsis işleminin iptaliyle ilgili şerhin terkini istemiyle 13.11.2003 tarihinde dava açtığı ve bu davanın yargılaması sonucunda Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 04.04.2007 tarih ve 57/142 sayılı ilamıyla, davanın reddine karar verildiği; yine davalının, davacı … aleyhine, dava konusu taşınmazla ilgili tahsisin iptaline ilişkin 08.09.2003 gün ve 7351 sayılı işlemin iptali isteğiyle 28.12.2007 tarihinde dava açtığı ve bu davanın sonucunda da İstanbul 9. İdare Mahkemesi’nin 28.02.2008 tarih ve 2007/2722 Esas, 2008/302 sayılı ilamıyla, “2577 SY. 15/1-b maddesi uyarınca davanın süre aşımı nedeniyle reddine” karar verildiği ve bu kararın deracattan geçmek suretiyle 04.11.2010 tarihinde kesinleştiği dosya kapsamıyla sabittir. Öyleyse, davalının 775 sayılı Yasa’nın 27. maddesi ve Uygulama Yönetmeliğinin 15. maddelerinde öngörülen koşulları yerine getirmediği ve dava konusu taşınmazın sicil kaydının illetini teşkil eden tahsis işleminin iptal edilmesiyle, davalı adına olan kaydın dayanıksız kalarak yolsuz tescil niteliğine dönüştüğü gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.