YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/246
KARAR NO : 2011/1731
KARAR TARİHİ : 15.02.2011

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.03.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava dosyasının Sinop Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/103 E sayılı dosyası ile birleştirilmesine dair verilen 14.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulmasına ilişkindir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece,dava dosyasının Sinop Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/103Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.
Geçit davalarında amaç genel yolla bağlantısı bulunmayan taşınmazların genel yola ulaşımını sağlamaktır. Kurulacak geçit bu nedenle kesintisiz olmalıdır. Somut uyuşmazlıkta dava, 1145 parsel sayılı taşınmazın davacının maliki olduğu 1153 parsel sayılı taşınmaza bağlanmasını sağlayacak şekilde davalı taşınmazı üzerinde geçit tesis edilmesini temin için açılmıştır. Dosyada mevcut bilgi ve belgelerden davacının Sinop Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/103Esas sayılı dava dosyası ile, maliki olduğu 1153 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit tesisi istemli dava açtığı anlaşılmaktadır. Gerçekten, bu taşınmazların her birinin mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu dosya kapsamı ile sabittir. O yüzden her bir parselin geçit ihtiyacı kendi içerisinde değerlendirilmeli, her parsel için davada zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından her bir taşınmaz için ayrı ayrı hüküm (geçit) tesis edilmelidir.
Eldeki davada ile birleştirilen dava arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamakla davaların birleştirilmesi, yargılamanın sağlıklı bir biçimde yürütülmesine engel olacaktır. Mahkemece yapılması gereken iş, her bir davacı parselinin geçit ihtiyacını kendi bünyesi içerisinde değerlendirerek bir sonuca varmak olmalıdır. Temyiz eden davalının belirtilen hususları kapsayan temyiz itirazları yerinde olup karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 15.2.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.