YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/23091
KARAR NO : 2022/5850
KARAR TARİHİ : 28.03.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 23/01/2017 tarihli dilekçesi temyiz ve eski hale getirme isteği mahiyetinde olup, 5271 sayılı CMK’nın 42. maddesi gereğince hükmün temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme isteği hakkında mahkemesince verilen 06/02/2017 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu belirlenerek; sanığın yokluğunda verilen 05/12/2014 tarihli hükmün, sanığın kovuşturma aşamasında 25/11/2014 tarihinde alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “… Mah. İstiklal Cad. No:120 …/Kırklareli” adresine tebliğe çıkartılması gerektiği gözetilmeden, sanığın doğrudan adres kayıt sisteminde kayıtlı olan “… Mah. … Sk. No:9 …/Kırklareli” adresine MERNİS şerhi yazılarak yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması karşısında sanığa cezaevinde 19.01.2017 tarihinde tebliğ edilen karara karşı sanığın 23/01/2017 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.