YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/5989
KARAR NO : 2011/13704
KARAR TARİHİ : 03.10.2011

… Bankası A.Ş … Şubesi vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki alacak davası hakkında Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.3.2010 gün ve 1912-230 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, dava dışı … konut Yapı Kooperatifi’ne kredi kullandırılıp, kooperatife ait taşınmazlar üzerine ipotek konulduğunu, davalının ipotekli olarak bir adet daire satın aldığını, kooperatifin borcunu ödemediğini, alacağının tahsili için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmış, mahkemece 997,29 Tl asıl alacak ile 911,52 Tl işlemiş faiz yönünden itirazın iptaline karar verilmiş; davalı verdiği temyiz dilekçesi ile hükmedilen asıl alacağın doğru olduğunu ileri sürerek faize, davacı ise tümüne karşı temyiz itirazında bulunmuştur.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 1.430.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen edilen asıl alacak, ile davalının asıl alacak kısmıhna itirazı bulunmadığından, hükmedilen asıl alacağa ilişkin bölüm karar tarihi itibariyle 1.430,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 28,35 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.